سرگذشت ریکی ری (RICKY RAY) شباهت های زیادی با سرگذشت رایان وایت دارد. ریکی ری بزرگترین برادر از سه برادری بود که دچار هموفیلی بودند. ریکی و دو برادر کوچکترش (رابرت و رندی) نه تنها مبتلا به هموفیلی بودند بلکه بر اثر استفاده از فاکتورهای انعقادی آلوده به ویروس اچ آی وی (HIV) به ایدز نیز مبتلا شده بودند. آنها نیز همانند رایان وایت به خاطر اینکه مبتلا به ویروس اچ آی وی بودند از حضور در کلاس های مدرسه منع شدند و مجبور شدند که برای حضور در مدرسه به دادگاه شکایت کنند و از دادگاه حکم بگیرند. گرچه آنها در دادگاه موفق شدند و اجازه پیدا کردند در کلاس های مدرسه شرکت کنند اما آنها تحت آزار و اذیت بعضی از افراد قرار دادشتند به طوری که یک هفته پس از پیروزی در دادگاه، خانه آنها آتش زده شد و مجبور شدند آن شهر را ترک کنند. با وجود سن کم ریکی، او یکی از فعالان کمک به بیماران ایدز شد و نامه های مختلفی به رئیس جمهور می نوشت و از او درخواست می کرد که بودجه بیماری ایدز را افزایش دهد. در سال 1992 میلادی، ریکی ری در سن 15 سالگی بر اثر بیماری ایدز فوت نمود. چند سال بعد نیز برادر او (رابرت) در سن سالگی فوت کرد.
به خاطر فعالیت های ریکی ری، بسیاری دیگر از افراد نیز تشویق شدند که به حمایت از بیماران هموفیلی که بر اثر مصرف فاکتورهای انعقادی آلوده دچار ایدز شده بودند اقداماتی انجام دهند. سرانجام بر اثر فعالیت های این افراد، مجلس نمایندگان آمریکا به نام "صندوق اعانه هموفیلی ریکی ری" تصویب نمود تا از این صندوق به بیماران هموفیلی که بر اثر مصرف فاکتورهای انعقادی آلوده دچار ایدز شده بودند خسارت پرداخت شود. در این قانون این موضوع تاکید شده است که حتی با وجود آنکه در سال 1982 میلادی خطر وجود این ویروس در محصولات خونی (فاکتورهای انعقادی) مشخص شده بود اما شرکت های دارویی هنوز به فروختن این محصولات به بیماران مبتلا به هموفیلی ادامه می دادند. بنا بر این دولت به خاطر عدم کنترل صحیح بر کار این شرکت های دارویی، مسئول شناخته می شود و باید به هر بیمار مبتلا به هموفیلی که از این طریق دچار ایدز شده است صدهزار دلار خسارت پرداخت نماید که البته این مبلغ در مقابل زندگی این افراد، مبلغ ناچیزی است.

نقل از کتاب هموفیلی – نوشته دکتر فرهاد همت خواه