عليرغم وجود فناوري هاي به روز و كارا ، هنوز متخصصين در مورد درمان بهينه مهاركننده هاي هموفيلي به اجماع نرسيده اند. هدف اين مطالعه ارزيابي ترجيحات بيماران، درمانگران و مسئولين داروئي در مورد خصوصيات مختلف داروي هاي دراختيار براي درمان هموفيلي به همراه مهاركننده بوده است. در اين مطالعه كليه داروهاي در اختيار در اين زمينه با توجه به 8 خصوصيت عمده شان توصيف شدند:
1-سلامت ويروسي بالقوه، 2- خطر واكنش ايمني ثانويه3 - امكان استفاده در جراحي هاي عمده 4 - تعداد دفعات تزريق در موارد استفاده به عنوان پروفيلاكسي5 - تعداد دفعات تزريق مورد نياز براي قطع خونريزي 6- زمان مورد نياز براي قطع خونريزي 7- زمان مورد نياز براي قطع درد 8- نهايتا هزينه درمان.
داروها دو به دو در مورد هر يك از موارد فوق توسط شركت كنندگان با هم مقايسه شدند. در مجموع 37 بيمار، 39 پزشك و 25 مسئول داروئي در ايتاليا در اين مطالعه شركت داده شدند و تعداد 1614 مقايسه انجام شد. براي هر سه گروه هزينه درمان جزو مهمترين معيارها بود. در گروه بيماران، پس از هزينه به ترتيب خطر واكنش ايمني ثانويه، امكان استفاده در جراحي عمده و سلامت ويروسي از بيشترين اهميت برخوردار بودند. براي پزشكان پس از هزينه ها از مواردي كه داراي اهميت عبارت بودند از: خطر واكنش ايمني ثانويه، تعداد دفعات تزريق براي قطع خونريزي و امكان استفاده در جراحي هاي عمده بودند. در مورد متخصصين داروئي درجات بعدي اهميت مربوط به زمان لازم براي قطع خونريزي، زمان لازم براي قطع درد و امكان استفاده در جراحي هاي عمده بود. همچنين به اين نتيجه دست يافته اند كه مقدار دارو در هر نوبت درمان بايد بر اساس نيازهاي باليني بيمار اتخاذ گردد، ليكن اينگونه تمايلات و ترجيح ها نيز نقش مهمي را در انتخاب و موفقيت درمان خواهند داشت. از اين رو نتايج اين مطالعه مي تواند به تصميم گيرندگان كمك كند تا مزاياي درمان را ارتقاء دهند. (اسكالون و همكاران، مجله هموفيلي 2009)